Hond en okster

t Is nog vroug in de mörgen as zai mekoar dij dag veur t eerst in grote toene over tonen lopen. Hond en okster. Baaiden in t swaart-wit en allebaaide mit heur aigen bodschop.
‘Dust hier,’ graauwt hond.
Okster laagt onzichtboar en antwoordt op pesterge toon:
‘k Mag toch zo geern bie die op veziede kommen.’
Onder t oetspreken hupt okster noar n frizze hondekeudel, kikt schaif noar zien kammeroad, snoft kört en begunt vervolgens honds swaart-broene eindproduct te ontleden. Hond kikt mit weerzin noar aldervrezelkst tavvereel en draait okster kont tou.
‘Onwies beest.’
Op zien vaste ronde deur toene blift hond hangen bie lelietjes.
‘Pas mor op, grote vrund,’ zegt hongerge okster tusssen twij happen deur, ‘dij melkklokjes binnen puur vergif.’
Hond let woorden tot zok deurdringen, schudt mit kop en kikt den opzied. Hai zugt tot zien grote verboazen, dat okster inains vlak bie hom staait. Was hai nog jong west en gain stramme leden haar, hai haar hom dudelk moakt dat zokse proat in zien toene nait van pas kwam. Doarom huil hai t bie n vranterg:
‘Wat n loze opmaarken van zo’n dom baist,’ en nam tougelieks n hap oet melkwitte lelietjes-van-Doalen.
‘Dom?’ schoot okster oet zien slovve, ‘as ik dien boas was, haar k die al laank bie t òfval zet.’
Hond begon smoakelk te lagen:
‘Gelokkeg wait mien boas wel beter. Hai geft mie nog regelmoateg kompelmenten, dat ik zo’n goie woakhond bin.’
‘Den het dien boas vervast stront in ogen, ligst ja haile doagen te doddern,’ antwoordde okster kopschuddend, ‘as der hier in toene aine is, dij wat wegjagt, den bin ik t wel.’
‘Ong?’ was t onverschillege antwoord van zulfverzekerde hond.
Okster haar nog meer pielen op zien boge en helleg in kop goide hai deroet:
‘Ik joag tenminnent poepkatten van buren vot en as dij vresleke holtdoeven n nust denken te kinnen baauwen in boom, bin ik de eerste dij rommelmoakers votjagt.’
Hond schudt zien kop en zegt:
‘Ik haar t laiver aansom had.’
Okster mout over leste woorden prakkezaaiern en as t goud tot hom deurdringt, wat hond bedoult, wordt hom de kop echt citroune:
‘Waist nait meer, datter n moal n vrumde gast deur de poort kwam en ik mit mien gekras boas woarschaauwd heb.’
Okster wacht n zetje hou zien heldendoad binnenkomt, zugt dat hond daip in zien binnenste aan t zuiken is en omdat hai bliekboar niks vindt, vrantert okster:
‘Doar heb ik dus nooit n scholderklopke van boas veur kregen.’
Alsof dijzulfde boas roken het, datter over hom proat wordt, verschient hai n tel loater op toneel, floit even en zet n bakke mit vreten achter t hoes.
‘Veur opvreter, dij nooit n slag waark oetvret,’ naart okster.
‘Dij t verdaint,’ is t körte weerwoord.
Roeziekribberij wordt onderbroken deur n haard, onopholdelk hondengeblaf achter oet toene. Hoast tougelieks draaien hond en okster kop en kieken verboasd wel doar zo’n lewaai het. Hond, ondanks veuroetzicht van n smoakelk köstje blift ook zitten. Mit zien ogen is t nait meer aal te best. Dat geldt nait veur okster. Noa n klapwiekende luchtsprong is hai wiezer worden en zegt schrokken:
‘Der zit n vumde hond bie joen tutenhok,’ en om eernseghaid van t verhoal kompleet te moaken:
‘Hai zit al mit kop deur t goas.’
Hond twievelt tussen woaken of vreten en mit verwietende, minachtende woorden over zien slecht functioneren nog in achterheufd, beslöt hai der op òf te goan. Hai zel wel es even zain loaten, woar hai nog tou in stoat is.
t Is oetlopen op n gevecht woar honden gain brood van lusten. Aingoal as hond noa n rondje om tutenhok zien onbekìnde tegenstander in t vizier kreeg en op hom òfstörmde verdween dij as bie toverslag achter n glimmende mure. Tot drij moal tou het hond zien aanval bekopen mouten mit n abbedoedas, dij hom t licht oetgoan dee. Gelokkeg is boas der over toukommen. Vrumde hond haar dou al t hoazepad kozen.
Okster het likkeboardend vanòf nok van dak verwikkelns achter in toene volgd. Oksters luzzen noamelk alles, ook n bak mit hondevreten loaten zai zok nait ontgoan. Dat hond mit vreselke kopzere n poar doage van slag west is, was noa t gevecht mit dij vrumde hond gain wonder. Wel spaigel achter in toene zet het, doar het boas n bult kopschraberij over had.
20220819