Noar de film

Veurege weke het zok t plan langsoamaan ontwikkeld om noar de film te goan. Nait dat Ketriene nou zo’n filmlaifhebber is – zai mos hail daip groaven om zok te herinnern welke film zai veur t lest in bieskoop zain haar – veur de film van de heur zo bekìnde televiziefemilie Crawley wil zai wel geern n oavend op stap. Jantina haar heur plan votdoadelk omaarmd. Zo kwam t dat vraauwlu veur dinsdag n plek in ‘Vue’ op t Hoogezaand reserveerd hebben. Telefonisch regeld. Nou regeld.
Jantina haar bespreken in odder moakt. Veur Ketriene was zokswat nijloatje. Betoalen via computer haar zai nog nooit doan, dee Anjolt aaltied. QR-codes waren heur totoal onbekìnd. Blied, dat Jantina zoveul sjoege haar van dat nijmoodse betoalensverkeer, was Ketriene n uurtje loater trots wappernd mit t pepiertje mit de QR-code thoes kommen. Omdat Anjolt nait thoes was en heur plan om hom mit heur initiatief ogen oet te steken in t wotter vuil, het zai doatum in agenda zet:
‘Noar de film.’
Vanzulf nait veur zokzulf, da’s vanzulf, mor meer om Anjolt al roem op tied te woarschaauwen dat zai dinsdoags op stap goan zol. Noar de film: ‘Downton Abbey’.
‘Oh,’ haar e bie eerste lezen van aankondegen mitdaild:
‘Gaaist aan de flotter?’
Zokse schimperds valen aaltied slecht bie Ketriene.
‘Of zai nait ais n moal op stap mog,’ haar zai hom, mit ain reuzenstap noar veuren bienoa neuze veur de kop wegbeten.
Hai was schrokken van veniende woorden en haar òfwerend handen veuroetstoken en motjed:
‘k Wos nait dast kwoad worden zolst.’
t Was ìnde diskuzzie west, n zoveulste echtelke aanvoaren, dij aiglieks nooit n diskuzzie worden was. Woorden as:
‘Doe bist ja aaltied vot, gaaist twij moal in de weke soavends noar Janske Holvast om te koarten en te biljarten, zitst doagenlaank bie daip te visken …..,’ haar zai inslikt.
t Was heur gewoon de muite nait. Zai haar zok letterliek veur de kont flikt, haar hom hooghaarteg aankeken en was hom mit neuze omhoog in n poar grote stappen veurbielopen en haar vanoet keuken as n mitrailleur-salvo heur woordenstroom vol grammiede op hom òfvuurd:
‘Aankommend dinsdag bin ik dus nait thoes. Jantina hoalt mie om vief uur van hoes en doe…..’ zai haar even noadenken mouten wat t maiste effect hebben zol en zee dou, ‘… doe moakst dien aigen potje mor kloar.’
Anjolt Broesder kon der in stikken, mor aankommend dinsdag ging zai veur t eerst sunt Corona n moal op stap, mit heur vrundin Jantina Bos.
Haile weke het Ketriene deur t hoes lopen te jodeln. Dat zai dinsdag al vroug oet de veren was kwam vervast nait allendeg deur t mooie weer en kwetternde vogeltjes boetendeure. Anjolt het van t vrouge opstoan niks vernomen, hai lag heurboar dikke bomen te zoagen.
Oavend doarveur haar hai nog woarschaauwd:
‘Hest dien pepiertje mit QR-code toch wel goud bewoard, hè.’
‘Hou bedoulst.’
‘Waist dat den nait,’ haar hai mit n stoalen gezichte zegd, ‘kist zo’n code mor ainmoal oetdraaien en as t hom kwietrakst, is e verdwenen en vot.’
‘Ligt in middelste loa van olderwets kastje,’ haar zai zulfverzekerd zegd, mor haar Anjolts woorden toch nait echt op weerde waiten te schatten.
‘Zol hai geliek hebben?’
Zai wos aiglieks nooit hou zai mit Anjolts opmaarkens aan mos. Was t hom eerns of maaljoagerij. Ain blik op klokke vertelde heur, t was al veuls te loat om Jantina te bellen. Dou Anjolt al in sloapkoamer verdwenen was, het zai nog even in loa glopen, om te konstataaiern, dat heur ploatsbewies nog gewoon bovenaan op stoapel post lag.
Anjolts woorden over verluus, wegroaken van t flottertje het heur dij nacht meer dan wìnselk ploagd. Anjolt in de rol van ploagduvel, dij t pepiertje in doezend bietjes verscheurde en n Anjolt, dij t zulfde pepier stiekom op n aander stee verstopte, hebben heur der tou aanzet om haalverwege de nacht, in n sloapdronken buie t pepier op n veur Anjolt onvindboar stee te verbaargen. Mor ook veur Ketriene. Nachtelke onrust kin mìnsen tot roare dingen aanzetten. Hou zai zok ook inspant zai het gain idee, woar zai heur koartje verstopt het. Alle denkboare en ondenkboare steeën is zai in de vrouge uurtjes van de dinsdag al bielangs west. Aingoal mit t zulfde negatieve rezeltoat.
‘Woar hest dat nou weer verstommeld,’ verweet zai zokzulf, mor om heur dwoaze, nachtelke verstopactie aan Anjolt te bekennen? Zai bit zok nog laiver n stokje van tonge.
As Anjolt noa t kovvieddrinken angelstokken in auto legd het, krigt Ketriene bodschop mit:
‘k Hoal dammeet eerst Jokkop op,’ en noa n körte pauze zegt hai smaigelnd:
’t Kin best loat worden.’
As auto van dam ridt, is t eerste wat Ketriene dut, Jantina bellen. Kompleet overstuur van t wegroakte stokje pepier, nachtelke avventuur let zai achterwegens, komt der van aanderkaant liene n onverwacht, mor smoakelk lagen.
‘Hai het die bie t bain had.’
En onder t proaten op òfstand het Jantina Ketrienes bieskoopkoartje veur twijde moal oetdraaid.
Dag verlopt verder zoals maiste doagen verlopen bie de Broesders. t Lopt al tegen t ìnde van de middag as Anjolt weer thoes is. Op toavel ligt n onverwacht braifke:
‘Jantina was vandoag wat vrouger, omdat heur auto kuren haar en noar gerazie mos.’
Inde bericht. Gain reden en gain oetleg hou zai t vervoersprobleem oplöst haren. Dat kwam pas, dou hai zien ‘aigen’ nasimoaltied mit blikopener te lieve ging. t Appje was veulzeggend:
‘QR-code verstommeld, binnen mit taxi op weg noar Stad, Pathé. Doar was nog plek.’
Anjolt is in alle stoaten noa t lezen van dizze mitdailen. Hai appt terogge:
‘Haarst mie toch even bèllen kind, wie zaten vlakbie, op t Alteveer.’
Wachten duurt laank, mor tegenbericht blift oet en as hai goud kikt zugd’e dat zien appje zulvens nait lezen is.
Hai vluikt in zokzulf en verget in zien alteroatsie de nasi. Bliknasi moust regelmoateg ruiern, aans bakt t aan. Doar komt hai pas achter as n vrumde brandlucht zien neuze kiedelt. t Stoetje mit keze smoakt as kerton en onder t kaauwen heurt hai t bekìnde geluud van n binnenkommend appje. Inhold is zo meugelk nog verontrustender:
‘Kinnen pas om 8 uur noar binnen, zitten nou bie de Turk.’
Even slagt hai op tilt, onterecht, want ìnde van alle ellìnde is nog nait in zicht.
‘Hou smoakt de nasi? t Kin wel loat worden vanoavend.’
Alsof hai t Ketriene heurt zeggen en hai bedenkt zok inains, vol òfgriezen:
‘Zollen vraauwlu noa de film ook weer mit taxi noar hoes kommen?’
Ook zien twijde appje wordt nait lezen en hai wait, dit wordt n laange oavend en as t nijs van 8 uur net vief menuten aan loop is, Anjolt zok traktaaierd het op n bakje troost, heurt hai veurdeurbèle. Op weg noar de hal, zugt hai deur ziedroete, datter n bekìnde auto op inrit staait.
‘Jantina’s auto? Dij ston toch mit pech bie gerazie?’
Hai wait nait wat hai doar nou weer van denken mout. Dat besef dringt pas tot hom deur, as hai deure opendoan het en twij lagende vraauwlu op stoepe zugt stoan. Zai hebben t hom even hoarfien oetstokt. ‘t Verhoal vanoet Stad’ hebben linkerds onder t filmkieken in Hoogezandster ‘Vue’ bedocht en berichtjes tiedens de pauze, om aanderlu nait te steuren, verzonden.
Joa Anjolt, vraauwlu binnen soms onberekenboar. Allewel. Wel n koele veur n aander groaft…..
20220519