As aine de klokke ludt

t Is haarfst.
Eerguster het Anjolt oprit bladschier moakt. Omdat gruine òfvalbakke vol was, het e koare leeg gooid op parkeerploatse. t Was n beste pongel waark west en dat hom soavends noa t eten loekjes dichtvuilen was nait roar. In zien eerste o, zo zoalege sloap wuir hai opschrikt deur deurbèle. Sloapdronken is e noar veurdeur sloft. Pas dou hai over hond, stoef aan deur, stapt was kon deur open en ston hai tegenover n plietsieagent.
‘Goud volk,’ laagde n onbekìnd, jong plietsieagentje.
‘Maal volk,’ docht Anjolt en tougelieks begon hai t prakkezaaiern over t woarom van dit bezuik.
‘Bin k hier bie Broesder?’
Hai nikkopde stoensk.
Jonge melkentwijbakplietsieagent vertrok gain spier en vuil mit deure in hoes:
‘Wie hebben klachten over joe binnen kregen.’
‘Goud dast hom nait nuigd hest,’ zee Anjolts aandere ik.
‘Klachten?’ zee Anjolt vranterg, ‘wel het klachten over mie.’
‘Dat kin k joe nait vertellen,’ was t rezolute antwoord.
Anjolt leek even oet t lood sloagen, zee desondanks striedveerdeg:
‘En wel bistoe den wel.’
‘Liekt t joe nait beter dit soort soort zoaken in hoes òf te handeln en nait bie stroate,’ zee n onverschrokken plietsieagent.
Roeziekribberg vranterde Anjolt:
‘Ie hoalen joen verhoalen toch ook van stroat.’
t Was mor goud dat Ketriene der over tou kwam, aans haar t hìnneweer gerevel tussen baaide manlu nog wel hail aans òflopen kind. Onderwiel kovvie pruttelde en Harry de Voogd zok veursteld haar, kwam t hoge woord der oet:
‘k Heb vernomen, ie hebben òfval bie d’weg gooid.’
‘Bloadern.’
‘Da’s ook …..’
Anjolt wuir dou de kop zo citroune, dat e oet stoule opsprong en oet zien slovve schoot:
‘Wel potver-hier-en-gunder, bloadern van gemaintelke bomen heuren toch op n gemaintelke baarge. Ie maggen bliede wezen dat ik jongens van t gruin mitholpen heb….’
Anjolt stikte hoast in zien woorden. Harry de Voogd bleef de rust zulf. Hier haar n kop kovvie meschain wondern doan, mor wondern bestoan nait. Doarom kondegde De Voogd al vast zien òfschaaid aan. Onder t vastgespen van koppelraime mit dainstpistool het e nog wel loaten waiten, dat ‘meneer Broesder veur illegoale stört van toenofval wel n officiële woarschaauwen kreeg.’
Noa dizze woorden wuir t bie Anjolt echt even swaart veur ogen.
‘Wuir hai deur dij snötneuze mit milieumisdoadegers op ain bulte gooid?’
As der aine n klacht indainen mog, den was hai dat wel. n Haile dikke klacht tegen aal plietsieagenten, dij heur waark haalf of hailemoal nait deden en elkenain, dij wat te plazen haar over n aander, zunder heur en wederheur geleufden. Zokswat kon hai nait over zien kaant loaten goan en as onderste staine boven kommen mos, den zol hai doar veur zörgen.
Rusteger dan e van zokzulms verwacht haar, zee e tegen agent:
‘Dat kin ie toch nait mainen, wat je doar zeggen.’
‘Dat joe n klacht aan de boksem kriegen?’ zee e t jonge daindertje onverschrokken.
‘Persies,’ zee Anjolt.
‘Dat ik t gemaintelk gruin bie t gemaintelk òfval krood heb, doar verdainen je n medallie veur, mor zeker gain woarschaauwen, meneer De Jong.’
‘De Voogd.’
‘Hou de voogd,’ zee Anjolt en in zien plöts opkommende alteroatsie luip e kwoad op plietsieagent òf, ‘wat kin mie dat schelen, al waren je de koning. t Heurt nait in n fesounleke soamenleven om mie hier, nog wel in mien aigen hoes, zokse beschuldegens veur de vouten te gooien.’
Dammeet slagt e agent nog veur de kop, docht Ketriene, dij op t lewaai òfkommen was. In ain aarmbewegen schoof zai Anjolt opzied en zee rusteg tegen plietsieagent, dij intussentied van benaauwdeghaid mit rogge tegen koamerdeur was kommen te stoan:
’t Liekt mie goud dat ie eerst even noar t bero terogge goan.’
En zo beurde t.
Dou agent haalverwege dam nog even achterom keek, vougde Ketriene der nog geruststellend aan tou:
‘Wie kommen vandoage nog wel even bie joe op veziede.’

Dij middag hebben dakpannen bie de Broesders oardeg rappeld. Veur van alles het zai hom oetmoakt: ‘Wat hest die wel in de kop hoald,’ en dou zai oetroasd was, het Anjolt heur aankeken en het haile trankiel zegd:
‘Meschain wel t zulfde as doe.’
Ketriene haar hom noa dit antwoord mit grote ogen aankeken en onbegriepend zegd:
‘Ik snap die nait.’
‘Angst,’ haar Anjolt hierop antwoord.
‘Waist wel woarom doe zo tegen mie tekere gingst?’
Ketriene, dij nait van zokse proat huil, haar wat onverschilleg mit scholders trokken. Dat was zai van Anjolt nait wìnd.
‘Liekst ja wel n perfesser, zoast nou pratst,’ zee ze hailemoal van slag.
‘En toch heb k geliek,’zee Anjolt.
’n Mìns lidt t maist deur t lieden dat hai of zai vreest.’
Ketriene mos dou even daip sloeken, mor Anjolt was nog nait oetproat.
‘Mìnsen worden baange veur zoaken, dij zai nait overzain kinnen en doarom wast doe net zo kwoad op mie.’
Dou e in d’angstege ogen van Ketriene keek, mos e ook nog wel n beetje lagen:
‘Doe hest vervast docht, Anjolt komt ter nog bie in t hok en doarom wuirst doe net zo kwoad op mie.’
‘Mor ..eh,’ zee Ketriene, ‘woarom gingst doe den zo pas as n haalfmale tegen dij agent tekere? Wast doe den ook baange?’
Oet t nikkoppen van Anjolt begreep Ketriene, dat dat weschienlek zo was. Pas noa n zetje zee e:
‘Joa, bie mie sprongen de stoppen ook deur, omdat dizze jonge agent n vaileghaidsgrìns overging, woar k mie hail ongemakkelk bie voulde. Dat ik mit mien actie, mit mien schelderij, meer kwoad as goud dee, interesseerde mie gain fozzel.’
En noa n körte pauze:
‘As Bodewes, onze wiekagent hier kommen was, haar dij meschain persies t zulfde zegd en was ik doar weschienlek nait hait of kold van worden.’
Ketriene snapde der aal minder van en keek best wat zörgelk noar Anjolt.
‘Ast nait waist wat de konsekwensie is van n bepoalde moatregel, den kin der dus zokswat as vandoage gebeuren,’ zee Anjolt.
‘Dus omdast doe dij jongkirrel nait konst, was t baange, dat hai die … der bie lappen wol?’ zee zai vroagend.
‘Weschienlek …’

Ketriene het dij middag nog mit t plietsiebero bèld. t Voulde as n klaain geloksmement dat zai De Voogd nait aan liene kreeg. Zai het veur de dag dernoa n òfsproak moakt mit De Voogd én op oetdrokkelk verzuik van Anjolt het zai t zo regeln kind, dat Bodewes, heur olde, vertraauwde wiekagent ook bie t gesprek aanwezeg wezen zol.
Ook al is t aal mit n sisser òflopen…. noam van klokkenluder is Anjolt nait te waiten kommen.
20211019