De dag dat alles fout ging

Anjolt gaait vrijdoags noar koartclub in Veendam.
Op n vrijdagmiddag, nait laank leden, mout Ketriene mit ogen noar dokter. As zai om haalf vieve weer in auto stapt, zugt zai n berichtje van Anjolt: Zollen we Chinees hoalen. Of zai hom nait ophoalen kin.
16.45 u: Zai besloeten twij dingen. Omreden dat n fietse in kovverbak veul gemier is, blift fietse in fietsenstallen stoan. Volgende dag goan z’hom ophoalen. t Mout vroug, want Ketriene het Anjolt zo ver waiten te kriegen, dat zai volgende dag n laange fietstocht noar Blaauwestad moaken.
Zotterdag begunt bloudhait. Om negen uur staait Anjolt startkloar. Z’hebben òfsproken, Ketriene fietst vanoet hoes richten Veendam. Dochter van buren is vroagd Anjolt bie fietsenstallen òf te zetten. Broesdertjes haren òfproat, wie trevven mekoar Oosterdaipkaante Kerkstroat.

t Is kwart over negen as Anjolt mit sleudel van fietsstallen in haand buurwicht votswaait. Onder t wegrieden, grabbelt e noar t fietssleudeltje. t Eerste wat hom in t zin schut is:
‘Dij heb k gustermiddag in jazebuutse doan.’
Hai foetert op zokzulms en begunt doadelk as n drenkeling op n onbewoond aailand, dij n schip veurbievoaren zugt, mit aarms te speren. Vergeze muite. Auto is al bochte om.
Ketriene is intussentied op weg noar Veendammer centrum. Wachten op Anjolt duurt laank en zai beslot hom te bellen. Telefoon en Anjolt geven gain oasem en kedoate Ketriene beslot Anjolt tegemuide te rieden. Ze gript heur fietse en ridt deur Kerkstroate richten Sorghvliethal. Anjolt is t wachten zat en omdat hai behaalve sleudel ook zien mobieltje vergeten het, gaait hai aan de loop. Hozezokke verwiet zokzulf van alles, mor deur dij prakkezoatsies is hai t oog op doagliekse werkelkhaid verloren. Bie t oversteken wordt hai sikkom overreden deur n Golf. De schrik dij t bienoa-ongeluk oplevert, zet hom mit baaide bainen terog op eerde.
t Is stil in Kerkstroat. Bie n bloumenwinkeltje worden frizze bloumen onder n veulkleurege zunneschaarm oetstald. Bie t eethoukje staait n jonge juvver mit stoulen te schoeven. Aan linkerkaant, op plaain bie kultuurcentrum binnen lu bezeg maarktkroamkes op te baauwen. Aan zien rechterkaant passeert hom n vraauw op n blaauwe fietse. Zai liekt hoast te hebben.
Anderhaalf menuut loater, bie t Oosterdaip, zugt e wel mìnsen, mor gain Ketriene. Hai schudkopt. Op dij Ketriene kist toch ook nait vertraauwen. Hai siddelt wat in t rond, as e inains aine heurt roupen:
‘Hé, Anjolt.’
t Is Jokkop.
‘Wat dust hier zo vroug. Bist pad kwiet.’
‘Nee,’ antwoordt Anjolt, ‘mien fietssleudel.’
Jokkop snapt doar gain fozzel van en Anjolt mout oetstokken, wat hom dij mörgen overkommen is. Binnen n tel het Jokkop oplözzen vonden.
‘Spring mor achterop. Ik breng die wel terogge noar de Wieke.’
Onderwegens hoalt hai vergeetachtege Ketriene goud deur de mangel.
‘Zai staait vervast thoes nog veur spaigel mit lekkerroek te spoiten.’
Jokkop haar n beetje geliek. Wat betreft eerste gedailte van opmaarken. Op dat mement ree Ketriene noamelk net drifte op. Zai was der hailemoal kloar mit. n Poar tellen veur n dichte deure van fietsstallen, even om zok toukieken was genog om te constateren, dat Anjolt in gain velden of wegen te bekennen was. Zai is dou rechtstreeks noar hoes reden. Nait zoals op hìnraaize deur Kerkstroate, mor via Julianaloane, deur Oosterdaipse stoplichten.
Thoes denkt zai aan n bakkie troost, mor doarmit wordt t mien-man-is-vot-probleem nait oplöst. Da’s de reden dat zai bie buren aanschoeft. Zai dut heur beklag:
‘Eerst ston e nait op òfsproken plekke bie t Oosterdaip, bie fietsenstallen was gain mìns te bekennen en k heb net zain , dat hai zien telefoon ook vergeten is.’
Volledeg van de koart let zai zok ontvalen:
‘k Bin hom echt kwiet.’
Even loater voart Ketriene mit buurvraauw over brogge van t Wildervanckkenoal richten Veendam. Tegeliekertied fietsen twij manlu op ain fietse op n òfstand van n dikke honderd meter over fietsbrogge van datzulfde kenoal. In d’richten van de Wieke.
Thoes het Anjolt in ain greep t fietssleudeltje oet jazebuutse grepen en wil votdoadelk weer bie Jokkop achterop fietse springen, as dij begunt te protesteren:
‘Denkst toch nait dat ik mit zo’n swoare lood-in-de-kont nog ais t haile ìnde noar Veendam rieden goa. k Bin gain maal-Jan.’
‘Groot geliek, dat haar k ook nait van mien beste kammeroad verwachten kind.’
In swoare tieden leren je joen vrunden kennen.
‘k Wait t goud mit die moakt. k Regel t zulf wel.’
En Anjolt vlogt veur twijde moal noar binnen en veurdat Jokkop derop verdocht is, zit Anjolt in zien aigen auto en ridt mit gierende banden richten Veendam. Jokkop haar nog zeggen wild:
‘Zolst nait even braifke op toavel leggen. Stel die veur dat Ketriene dammeet thoes komt en doe bist der nait, den wait ze …….’
Verder proaten ston geliek aan speulen mit aigen leven, omdat Anjolt hom aans over tonen reden haar.
In dijzulfde tied, dat dit zok òfspeult, lopen twij vraauwlu Oosterdaipkaante Kerkstroat toerloos over daipswale hìnneweer. t Liekt of zai wat kwiet binnen. Zuiktocht levert niks op en binnen vief menuten binnen zai weer in auto stapt. Op weg noar hoes.
Anjolt brekt dij dag alle snelhaidsrecords tussen de Wieke en Veendam om datgene te doun, wat e smörgens om even noa negen uur van plan was; zien fietse oet fietsstallen hoalen. Zo komt fietse toch nog achterin kovverbakke. Anjolt ridt zo rusteg as aine, dij op haite kolen zit, wezen kin op hoes aan.
Bie binnenkomst vertelt klokke, dat mörgen al op n ìndje lopt. t Is ainegste zekerhaid. Hou t mit Ketriene is en woar zai touholdt, doar het Anjolt gain spier idee van. Veur t eerst, hailemoal onbewust, nemt e dij dag n goie beslizzen. Hai lopt noar de buren en as e achterdeure opendut heurt e n bekìnde stem.
Zo bliede as hai zok op dat moment even voulen kin, zo koel verlopt t weerzain mit zien Ketrientje. Zai het hom noa thoeskomst dudelk moakt hou zai over zien verantwoordelekhaidsgevoul denkt. Dat was nog t minst aarg. Woorden doun nait zeer. Hom negern von hai doezendmoal aarger. Doar is zo’n zachtmoudeg karakter as dat van Anjolt nait tegen opwozzen. As je joen verhoal naargens aans kwiet kinnen as in kroug, den he’je t echt stoer.
Dat de gifbeker tot t leste slokje opdronken worden mos, bleek noa n week of wat. Noa dij haite, memoroabele zotterdag vuil der begun augustus n kevort bie heur op matte. n Auto mit n heur nait onbekìnd nummer haar datteg kilometer te haard reden. Biegeleverde foto van n vergrèld kiekende Anjolt muik aan alle twievel n ìnde.
€302 is n zoer gelag. En dat aal om ain vergeten fietssleudeltje.
20210817