Wel goud dut

Lestdoags, zummer was kold drij doage op glee, haar Arineke n vlaaisbroaderij in toene organizeerd veur kelegoas. As òfsloeten van t schooljoar.
Mit de woorden:
’Dat wordt vervast n dikke schietboudel,’ heb k nog perbaaierd dit circus tegen te holden.
‘Ik bin der nait,’ binnen leste woorden west, dij k aan dit toenfeest spandaaierd heb.
k Haar mit dit toneelstokje n goud ekskuus vonden om dij oavend bie mien zeun haalve finoale tussen Duutsland en Turkije te bekieken. Mit n bakje oapeneuten en veul bier.
Dat dij oavend n gedenkwoardege oavend worden zol, haren wie dou nait bedenken kind. Tot loat in oavend hebben lu vreselk heur best doan om aal t vlaais en eerappelprut aan zied te kriegen. Dou k tegen n uur of elven op fietse thoeskwam, heb k nog net mitkregen hou t haile zootje bölkend en lallend op hoes aangoan is.
Omdat der zoveul vlaais overbleven was, bedocht Arineke n weke loater dat wie sundoags best kinder nuigen konden veur n barbecue.
n Schiere dag, volgens veurspèllen. t Luip dij dag tegen de datteg groaden. Ook onder zunneschaarms. Ik haar mie doarom as onbenuimde vlaaisbroader n stee onder appelboom zöcht. k Zag dij middag allendeg mor tevreden klanten.
‘As ie joen krabbetje of kabbenoadje òfkloven hebben, gooi bonken asjeblieft nait in gruine òfvalbakke.’
Gesodemieter mit raauw vlaais kon k ja nait broeken.
‘Nee, pa, dat hest ons al doezend moal verteld,’ luiten kinder mie ainstemmeg waiten.
As daaiernlaifhebber heb k toch laiver dat gruine en blaauwe bromsters heur aaichies op n ander stee leggen.
t Luip al tegen zes uur dou Arineke mit kovvie en n ijsco veur t lutje wicht op batterij kwam.
Kovvie was mie te hait en ijs is aan mie nait besteed. Ik moak mie groag nutteg en k heb aal t òfval in n dubbeldikke pepieren puut verzoameld, mit n postbode-elestiek der om tou. Dou k puut in gruine container kiepern wol, zag k tot mien onoetsprekelke schrik, dat t krioelde van de moaden. t Leek wel n moadenkwekerij.
Mit eerste vluikwoorden al veuraan op tonge wol k mien femilie net flink vanonder oet de zak geven, dou k mie bedocht. Dij moaden konden nooit van vandoage en ook nait van guster wezen. Oorzoak mos veul verder terogge in de tied zöcht worden.
‘Ik haar die t ja veurspèld, dat t n dikke schietboudel worden zol mit dij kelegoas van die.’
Soms moust even locht geven aan dien grammiede, mor dou z’aal even vezichies in gruine container glopen haren, was elkenain t mit mie ains. Zokswat kon gewoon nait.
‘As we nou mörgen mit n ander aan t visken goan, huiven we in elk geval gain vouer meer te kopen,’ het schoonzeun nog perbaaierd ontstoane crisis-situoatsie ainegszins te verlichten.
t Is hom nait lukt, net as Arineke mit heur opmaarken:
‘En den te bedenken, dat t nog vief doagen duurt veur voelnisauto komt.’

Dou kinder voldoan en wel noar hoes òfraaisd waren, hebben wie de zoak nog es even van alle kanten bekeken. Arineke von t n gesloagde dag en kwedelde honderdoet. Ik was nait zo’n goie mitproater en heb allendeg mor in richten van gruine container keken. In mien verbeelden zag k aal dij muggelarfkes al over t plaain kroepen.
Mit t onderwaarp ongedairte schoot Arineke inains n gebeurtenis van joaren leden in t zin:
‘Waist nog wel van zo’n lutje twinteg joar leden, dou ons Margreet mit loezen op kop in hoes kommen is. t Kind kraabde zok n ongelok en weschienlek het zai der ook nog n poar doage mit rond lopen.’
Arineke het n leventege verbeelden, dij soms mit heur op loop gaait.
’t Haile hoes hebben we op kop had. Wie hebben zulvens dien pa en moe nog vroagd om ons mit te helpen om alles weer schoon te kriegen.’
Woar k eerst mor mit n haalf oor luusterde, begon k dou inains belangstellen te kriegen veur heur verhoal. Ik kon mie t haile geval nog goud herinnern en inains schoot mie te binnen:
‘Hebben wie dij loezen nait mit staark hoarwotter om zaipe holpen.’
‘ Joa, wie hebben aal vare wel varentwinteg uur n uur in de wind stonken. Zo laank mos t spul der op zitten blieven.’
Arineke begon haardop te lagen.
‘Wie hebben ons de dag derop zaik meld. Gainaine dus noar school.’
Terwiel Arineke nog hailemoal in de loezensfeer zat, was ik al op weg noar gerazie. Zai schrok bliekboar van mien snelle verploatsen en ruip:
‘Hé, maal jong, wat dust doar.’
n Tel loater heb k n flèze mit poarse inhold veur heur hìnzet en k heb zegd:
‘As loezen hier nait tegen kinnen, zollen moaden hier vervast t leven ook wel bie loaten.’
Dat oplözzen toch zo veur t griepen lag.
Dou t bèregoanstied was, hebben wie as twij doodgroavers bie gruine òfvalbakke stoan. t Haile fleske mit ongedairtedoder is tot de leste druppel in de container mieterd en mit de gedachte op n pozitief vervolg kon k nait noaloaten te zeggen:
‘Dij zain we dus nooit meer terogge.’
Sommege oetsproaken kinnen nogal veurboareg wezen. Dat bleek volgende dag.
Smörgens hail vroug klonk noamelk bie ons n bekìnde deurbèle. Ding-dong. Acht uur wees t wekkertje op t nachtkastje. Mit de langsoame tred van n sloapwandeloar bin k noar beneden sloft en k heb veurdeure opendoan.
‘Go, doe hier,’ heb k tegen buurvraauw zegd.
n Aanloop haar zai nait neudeg en veurdat ik n moal mit ogen knipperd haar, wuir k konfrontaaierd mit haarde werkelkhaid van dij moandag.
‘Dien moaden kroepen overal bie ons in toene. Doe zörgst mor dast dat spul kwietrakst en wel zo vlog meugelk, aans roup k plietsie der bie. ‘
Soamen mit ons hond heb ik achter t hoes de boudel bekeken. t Wemelde van moaden. Het klopte dus, dat moaden nait van hoarwotter huilen, mor dat zai der bainen van kriegen zollen, stond nait bie gebroeksaanwiezen.
Dij moandag binnen wie n best zet bezig west. Mit motblik en veger hebben w’eerst toene van buren schiermoakt en doarnoa ons aigen.
En de moaden? Dij binnen ook zunder visraive terechte kommen in t Wildervanckkenoal.
En toch is der aine aan t ìnde van dit verhoal mit n probleem zitten bleven.
Wel?
Arineke.
Dij haar noa alle komplimenten van kelegoas over t gesloagde òfschaaidsfeessie bie ons op Wieke t haile spul al weer vastlegd veur t kommende joar.
Mor of k doar t volgend joar weer zo makkelk mit instem ….

7 juli 2008