Wat as olde mìnsen ….

‘Duurven ie der wel op aan,’ haar zien schoondochter Lena smörgens nog bezörgd zegd.
Hai haar goud bedoulde opmaarken oet de lözze pols wegwoven en heur mit n overdreven, swoar beledegd gezichte aankeken.
‘Kom op, hé, zo’n klaaine verkolden het toch niks om t lief,’ haar e heur minachtend toubeten.
‘Denkst toch nait dat ik van suker bin.’
Zo laank e zok heugen kon, was e in oktobermoand aaltied wel wat snötterg west.
‘Dat heurt der bie,’ was n bekìnde oetsproak, dij hom op t lief schreven was.
n Beetje snötte en kwiele en de leste joaren n vervelende drup aan neus heurden bie diz’tied van t joar. t Was n gunsteg taiken, zee e. Dat witte bloudsoldoatjes drok aan t waark waren antistovven aan te moaken, dij die veur de rest van de winter beschaarmden tegen de griep. Nee, aal dat gejeuzel over zaik wezen is hom n graauwel.
n Timmerman dij zien verstekbak stoan let? t Is hom nog nooit overkommen. As timmerman het hai nooit ain dag verstek loaten goan.
As zien schoondochter noa n poar dikke knuvvels Dicky en Loesje aan zien zörge overloaten het, wrift hai zok ais stief in handen. t Is n timmermansgewoonte in kolde doagen, dij nait recht slieten wil, mor zien stroalend gezichte vertelt n hail aander verhoal:
‘Kinder, k verheug mie toch zo op dizze dag.’
‘Wat goan we den doun, opa,’ vragt Loesje.
‘Televiziekieken?’
Baaide kinder begunnen te lagen. Opa is n maaljoager en zai waiten, zo jong as ze binnen, dat z’heur opa nait aaltied eerns nemen huiven. As opa mit scholders trekt, net of e t zulf ook nait wait, trekt Dick hom aan de maauwe en zegt:
’t Is schier weer, zollen we noar t bos goan?’
t Veurstel wordt mit algemaine stemmen aannomen.
n Ketaaiertje loater lopen drij mìnsen, woarvan twije mit dansende toefkes op pooltjes, bie t Swoanemeer mit neuze hoast aan de grond noar kastanjes te zuiken. Plestiek puut is mit zes handen gaauw vuld en as opa veurstelt om nog n ìndje deur t bos te koiern zugt e twij sneu kiekende, nait begriepende snoetjes tegenover hom.
‘Wat het opa nou weer ommans,’ staait heur op t gezicht schreven.
Even verkeren kinder in de veronderstellen dat hai maint, wat e zegt. Even binnen ze de kluts kwiet. t Veuroetzicht van n laange boswandeln is hail wat aans as t beloofde waarme kopke sukkeloademelk mit kloproom.
‘Of haren joe n aander plan?’ zegt opa mit gespeulde verboazen, mor ook mit n braide laag.
Omreden dat kinder bie opa’s zoals dizze opa maisttied nait laank mit n toesteg gezicht rondlopen huiven, gaait de terograaize hoast twij moal zo snel as hìnraaize.
De sukkeloa het volgens kinder nog nooit zo lekker smoakt as dij mörgen en as t stokje appeltoart ook achter de koezen verdwenen is, ist tied veur de kastanjes. Mit, volgens lutje Loesje, wel doezend miljoen kastanjes op swilk van keukentoavel begunt veur d’kinder n twijde oetdoagen.
‘Ik moak n poppetje,’ zegt Loesje en zai gript in t deuske mit sateprikkers, mor as t noa n zetje nait recht lukt, komt opa Bolleboos mit n oplözzen.
‘Prikkebain wait road,’ zegt e en hoalt triomfantelk n prikpìnne oet dresswaarloatje.
‘Ik moak n piepke,’ het Dicky in auto al verkondegd.
Hai is twij joar older as zien lutje zuske en is al best wel vertraauwd mit t schildersmeske. Toch köst t hom muite om t haarde wit oet de broene bast te kriegen. t Is n gepiel en gepeuter van jewelste. Mit tonge schaif in mondhouke kist zain hou stoer lutje jong t der mit het. Mor piepekop komt kloar. Onderwiel Dicky aan t prutsen is mit zien piepesteeltje en Loesje mit vermicelli heur popke wat hoar op kop plakt, vaalt heur op, dat opa inains vot is. Even hailemoal oet zicht verdwenen. Ofwezeghaid duurt gelokkeg nait laank. As e even loater mit n haand vol ‘zoagseltebak’, dat e bliekboar oet waarkploatse hoald het, weer in keuken staait, krigt dizze gesloagde mörgen n onverwachts ìnde.
Mit ogen op piepesteeltjes zain Loesje en Dicky wat opa dut. Hai dut t zoagsel in t kastanjepiepke, gript in zien buutse om doar n pakje luzivers oet te hoalen en stekt den de brand in zoagselkrullen. Mit open mond en grote ogen kieken kinder eerst mekoar en den heur opa aan.
‘Wat mout dit veurstellen,’ zeggen gezichtsoetdrokkens.
Grote verboazen wordt schrik as de vlam in de piepe komt en n steekvlam opa’s laange krullen in de fik stekt.
Om twaalf uur komt Lena heur baaide kinder weer ophoalen en as zai keuken binnenstapt, stekt zai neuze in de locht. Nee, nait van aigenwiezeghaid, dat is heur vrumd. Onbekìnde geur, n soort van schroeilocht, moakt heur wantraauweg, mor veur zai wat zeggen kin het Loesje t antwoord op nait stelde vroage al geven:
‘Opa het in brand stoan.’
t Is de apotheose van n biezundere mörgen en de dag is nog mor haalverwege.
Snommedoags mout Dicky voetballen.
Sport mout, ook in Coronatieden, mor den wel zunder ollu. Besmettensgevoar ligt ja op de loer.
As in twijde helfte Dicky t winnende doelpunt moakt en aander kinder over hom hìn kobbeltjeboien, zugt e tussen t publiek zien opa. Zien grootste fan is drok aan t reveln mit aander lu.
Overwinnensfeest wordt nait in de cantine vierd. Nee, dat mag nait van Mark. Openboare gelegenhaiden binnen sloten, mor t hoes van de jeugdtrainer levert gelokkeg n goud alternatief.
t Jonge zeuvental krigt doar goud van eten en drinken. Zulvens nog n twijde glas ranja. Allewel, in de kommootsie van t vieren binnen ze even vergeten wel nou welk glas haar.
Zundag is normoal n rustdag. n Dag dij in aigen kring vierd wordt. Zo gaait t al moanden en goud.
Nait dat t dizze zundag verkeerd gaait, mor n verjoardag vieren mout kinnen. Vindt ook Roelof, voader van Loesje en Dicky.
‘Je mouten gewoon nait teveul mìnsen nuigen,’ beweert joarege Roelof.
Zo kin t beuren, dat op zundagmiddag boven op t gezin van vaar personen opa en Roelofs bruier Joost mit zien leste scharrel op veziede kommen. Veur n feestelke verjoardagsmoaltied.
Opa het zok veur de dag spesioal n nij kapsel aanmeten loaten.
‘Laange zestegerjoaren-krullen binnen toch wel n beetje oet de mode,’ zo het e zien onverwachte knipbeurt verkloard.
t Het veural bie schoondochter Lena nogal wat bedenkelke rimpels op t veurheufd toverd.
Of opa deur de elf-uur-borrel of deur klaainzeuns overwinnen van de dag derveur zo sproaksoam was, wordt dij dag nait dudelk. Wel dat e kompleet oet de kette was. t Kon netuurlek ook wezen, dat e Joost zien leste scharrel n stokje van de goie femilieband veurspeulen wol. Dat e onder t soep eten aingoal noar rode buutsdouk griepen mos om n tel loater in t stok rode ketoen te toetern, gaf wel aan, datter toch wel wat vrumds loos was.
Aan de diskuzzie, dij Roelof en Joost al onder t eten, over duur en holdboarhaid van geldende Coronamoatregels begonnen waren, het heur voader nait mitdoan. Dat hai noa t eten onderoetzakt in zeuns ligstoule zulvens n zet sloapen het, was opmaarkelk. De verege ìnde-zesteger was ja nooit mui en nooit zaik en nou lag e doar zo mor veur Pampus?
‘Hai het zok vast stiekom n ekstroa borreltje inschonken,’ muiken baaide bruiers zokzulf wies.
Moandag kwam oap oet de maauw.
Roelof wuir op school deur Lena bèld, dat zien voader noar t zaikenhoes brocht was mit eernsachtege griepklachten. t Leste nijs haar zai ook al aan Joost en zien vrundin mitdaild.
Noa de middag binnen Loesje en Dicky veur de zekerhaid thoesbleven, mor nait noadat Lena schouldirecteur informeerd haar over de heur bekìnde femilie-omstandighaiden. Of school op slöt mout, blift nog evenpies n onbeantwoorde vroag.
Dat Joost mit n swoar gemoud zien zeun, dit joar net begonnen aan universiteit in Grunnen, berichten mos, dat opa in t zaikenhoes lag mit nog onbekìnde griepverschienseln, was stoer.
‘Het hai, as nijbakken student, zok aan alle moatregels holden, mout e dammeet aan zien medestudenten mitdailen, dat zien grootvoader in de fout goan is,’ het e zien boas opbiecht.
Dij haar hom aankeken en veurdat e wat zeggen kon, kreeg e te heuren:
‘k Heb zulf al n òfsproak in Schippersstroat veur n test.’
Joa, ook hai mout, net as zien vrundin en t haile gezin van zien grote bruier Roelof tot d’oetslag bekìnd is even òfstand nemen van t waark.
Of voetbaltrainer en zien vraauw, mor ook onverantwoordelke supporters in quarantaine mouten, is op dit mement nog nait bekìnd.
Ainegste wat we zeker waiten is t feit, dat elke besmetten aaltied bie ain persoon begunt en as t der te slok mit omgaaist ontstoan van n eulievlek onvermiedelk is.