Kolde kikker

t Is al redelk loat op de zundagmörgen, as k mit Wietske aan de wandel goa. Vlak veurdat we bie t daipke van Nummer Aine binnen en Wietske drammerg aan raaime begunt te trekken, komt der n fietser om bochte gieren. Hai stopt noa n poar meter en parkeert pontifikoal zien fietse midden op weg. n Jongkirrel, in körte boksem, mor zo te zain, wel mit n dudelk doul. Zunder te grouten of ook mor op of om te kieken, let e zok in daipswaal glieden en begunt klaprozen te plukken. t Gaait ter roeg om weg. Hai rit bloumen mit worrel en aal oet grond en het binnen n poar tellen n mooi boeketje in haand. Nou mooi. k Denk nog:
‘Dat is nait echt n roekertje om weg te geven.’ t Is n veurboarege gedachte.
Wietske en ik binnen intussentied bie t eerappellaand van boer Bert en Wietske mag, as n witte auto mit twij vrolek lagende wichter veurbiereden is, eindelks lös. In t achteromkieken zai k tot mien grote verboazen dat roege klaprozenplukker midden op weg is goan stoan en de witte auto tegenholden het. Even bin k verbolderd en heb k gain idee, wat dit veurstellen mout, as k zai dat jongkirrel autodeure opentrekt en sjefeuze t boske rode bloumkes in handen drokt. t Tavvereeltje slagt mien eerdere veronderstellens dood en ik kom tot de konkluzie dat ik getuge west bin van n oetzunderliek mooi mement. Openleke laifdesverkloaren midden op stroat van Nummer Aine stemt mie tevreden. Laifde geft hoop veur de toukomst. t Geloksmement duurt traauwens mor even, want Wietske het van de gelegenhaid en mien onoplettendhaid gebroek moakt en ligt op rogge in ondudelke viezeghaid in de baarm te rollebollen.
‘Rötjoekel.’
Joa, soms is t dreug en òf en tou ook nat, mor op de Wieke beurt aaltied wel wat.
Regenveurspellen is oorzoak, dat ik op de loate zundagmörgen nog even mit grasmaaier over t veuls te laange gras hobbel. Noa ain boan is t maaien doan. Nee, nait omdat mien mesien meleur het. k Zai noamelk dat n kikker in t lutje plestieken kikkerbadje haals en bainen brekt om der oet te klaauwstern. Op raand van swaarte bak zai ik dat e oarzelt. Wordt t vluchten of schoelen. Kikker beslot tot t leste. Hai gaait onder grote bloaden van vingerhoudjesskruud zitten en ik kin mie nait aan de indrok onttrekken, dat e mie baange aankikt. Ik kin t mis hebben, mor t liekt net of t kikkertje zit te trillen, te trillen as n ruske. t Verboast mie. Kikkers zollen, net as mìnsen op de Wieke langsoamaan toch wìnd wezen mouten aan grondtrillens. Dat t grasmesiengeweld kolde kikker nait in zien kolde klaaier is goan zitten, het zien overhoaste vlucht wel bewezen. Is hai den toch nait zo’n kolde kikker, as wel es verondersteld wordt? n Baangeschieterd? Of hebben vervelende ervoarens in t verleden dizze traumoatische reactie veroorzoakt. t Holdt mie bezeg en van grasmaaien komt even niks terechte, as k zai dat kikker nait allendeg is. Zien vraauw stekt noamelk ook even kop boven t wotter oet. Ain blik is bliekboar voldounde om heur gerust te stellen, want t volgende mement is zai al weer kopje onder goan.
‘Zollen der nog meer kikkers in t kikkerbadje zitten?’ vroag k mie òf.
Van lutje kikkertjes kin dit joar gain sproake wezen. Japanse koi, de vrumde gast, dij sunt veureg joar in onze grote viever hoest, het in t vrouge veurjoar alle kikkerrit noamelk opeten. Of dij ontiegelke vroatzucht reden west is, wait ik nait, mor t is de koi nait goud bekommen. Op n mörgen lag e noamelk dood aan kaante. t Zol ook kinnen, dat hom n schuldgevoul ploagd het. Deur zien honger is der n wel komplete generoatsie kikkerjongen verdwenen en het dat vreselke besef hom aanzet om harakiri te plegen. t Is, t was per slöt wel n Japanner.
Soms is t best wel jammer dat ik de daaierntoal nait verstoa. Ook al binnen t voak gain levensvroagen, dij mie veur op tonge liggen, k brand soms wel van nijsgiereghaid noar oorzoaken van gedrag. Bevubbeld de vroag, of kikkers bewust de grote viever verloaten hebben en klaainer binnen goan wonen. Ook al is t in zo’n schietege cementbakke. Of dat meschain overbevolking in viever driefveer west is van verhoezen. Of hebben zai soamen t ainsoame laifdesgelok zöcht. As ik mit ze proaten kon, den haar k ze ook vertellen kind, dat t ontvluchten van n grote metropoule, dij de viever nou ainmoal is, nait betaikent, dat je ook rusteg kinnen wonen. Der binnen ook in t landelk gebied onder de olde proemeboom aaltied wel spelbrekers, dij de rust kommen versteuren. Zoals de grasmesienbestuurder mit zien trilapperoat. Haar k ze ook klouk moaken kind, dat Hans Kraai, dij grote rover, aaltied op zuik noar n makkelk moaltje in zo’n ondaip wottertje as woar zai nou touholden, n bult ellìnde tewege brengen kin.
Nee dus. Gain kloukmoakerij. t Is aiglieks mor goud, datter gain universele toal is dij mìnsen en daaier verbindt. t Zol de netuurleke kringloop gain goud doun.