n Bewogen dag

Guster was t n bewogen dag. Veur dag en daauw was k van bère en luip k al mit honden in toene. t Verboast mie zulf nog regelmoateg, dat t schoolraaiskessyndroom, dat mie as kind al pluig aiglieks nooit echt vot west is. Guster was t den gain schoolraaize of stoer eksoamen wat mie n sloapeloze nacht bezörgd het, de komst van schoade-opnemers van TCMG het op mie dus n zulfde oetwaarken.
Om haalf acht heb ik t Dagblad al van veuren noar achtern en aansom deurbloaderd. De stokken in kraante kinnen mie nait echt interesseren. k Voul mie mui. Mien liggoamelke, den wel geestelke lamlendeghaid wiet ik aan de deurwoakte nacht, mor t kin ook Corona-muihaid wezen. Op achtergrond tjoedelt Radio Noord op gruine maidenkaaste as n zeurende vraauw mit oninteressante verhoalen, as k om even noa haalf acht recht overìnne schaait. Mien dörp is in t nijs. Mit t leste nijs van de dag. k Heur de bekìnde stem van Edwin, dij mit n mie onbekìnd persoon n gesprek voert over perslochtopslag in onze zoltkoepels.
‘Wat kriegen we nou weer op ons bord,’ roup k tegen gainaine in t biezunder, mor wel zo haard, dat honden baange onder toavel schaaiten. Onze zoltcavernes binnen bliekboar overal geschikt veur. Gasopslag is al weer n gepasseerd station. Onbekìnd moakt onbemind. Zo ook onbekìnde man, dij vanòf bovenkaant maidenkaaste de nijste ontwikkelns over ‘overtollege gruine energie-opslag’ in onze bodem mien keuken inspijt.
‘Hebben we leste joaren den nog nait genog veur de koezen had,’ zeg ik, dit moal wat zachter, mor mit even veul grammieteghaid tegen baaide manlu.
‘Volgende moand begunnen ze mit baauw van 200meter-meulens,’ kin k nait noaloaten te zeggen. Zai reageren nait.
Volgens òfsproak om haalf tiene, op de seconde persies, staait mien veziede veur deure. n Open deure, want braif haar mie bevolen, t hoes mos goud ventileerd wezen. Ik zit der al laank kloar veur. Arineke het zok mit baaide honden in blokhut teroggetrokken. Wie waren de dag derveur al snel tot konkluzie kommen, dat ons Wietske dizze dag nait de maist ideoale ontvangstdoame wezen zol.
Op anderhaalf meter zitten drij manlu, mit n eerste kop kovvie, wat onwenneg in koamer. Ferdi, mien persoonleke zoakwoarnemer, zeg mor ketaktpersoon, legt waarkwieze nog es goud oet. Schoa-opnemer Peter heurt t verhoal zo te zain nait veur t eerst. Oet zien holden lees ik, dat hai laiver votdoadelk dan over n ketaaier aan de slag wil. Zit hai op kniepnoagels? Het e nog meer òfsproaken? k Wait nait of t helpt, mor ik perbaaier hom bie veurboat al n beetje gerust te stellen.
’t Onderzuik zel wel nait zo laank duren,’ zeg ik op verontschuldegende toon.
Zoveul scheuren zitten der ja nait in ons hoes. t Het ook laank duurd, veurdat ik de moud haar om n melding te doun. Pas dou knitters in badkoamertegels vlogen, mor nog meer, dou onze carport lös van gerazie kwam te stoan en gevoarlek noar rechts begon over t hellen, heb k aanmeldensformulier toch mor opstuurd.
‘Zollen we den eerst mor es even noar dij gevoarleke situoatsie kieken,’ greep Peter gelegenhaid aan om eindelks in t ìnde te kinnen kommen.
Noa n degelke inspectie van vief tellen, kwam Peter mit de verbluvvende opmaarken, dat onze schaive carport nait te wieten was aan bevenschoade.
‘Ong?’ zee k verboasd.
As ervoarensdeskundege haar hai al snel konkludaaierd, dat t gewoon t gevolg was van n slechte constructie en schaifgrui tou te schrieven was aan n doodnormoale grondverzakken. Joa, doar stoan je den mit joen goie gedrag.
Dat Peter nog uren bezeg west is om alle klaaine en grotere scheurtjes, binnen en boeten, op petret te kriegen, geft aan, dat mien melding nait veur niks west is. Of de opnoame ook veur niks west is, wait ik pas over n week of acht. Nait dat ik mit dollartaikens in ogen rondloop, t veuroetzicht op eventuele vergouden is guster al vast op n woakvlammechie zet.
’t Binnen maist aal olde scheuren,’ wos secure Peter mie te vertellen.
t Moakt ook nait oet. Wie wonen, ondanks de veule scheurtjes, nait in n onvaileg hoes. Wie huiven nait veur ons leven te vrezen. Den binnen der in onze pervinsie wel lu, dij t oardeg slechter trovven hebben en al joaren op hulp wachten. Joa, de 101 ik-wachters, bedoul ik. Zai hebben waineg toukomstperspectieven en kinnen t geld oardeg wat beter broeken.
Vandoag kwam de kraant mit t nijs over perslochtopslag in zoltkoepels op Ommelanderwieke en k lees, dat de ridders, dij zok joarenlaank zo tegen windmeulens verzet hebben, lansen al weer aanschaarpt hebben.
t Binnen en blieven bewogen tieden.