Waarme jaze

k Maark , dat mien waarme jaze vandoage gain overbodege luxe is, as k mit Wietske de ronde dou.
De stilte, dij k bie pad en weg op n klaain dörp as de Wieke ervoar mag gain nijs haiten. Boeten t lege vlaigverkeer rond zeuven uur smörgens en vief uur soavends noar febriek en kantoor en terogge noar hoes, mag k miezulf priezen, dat ik op zo’n rusteg dörp woon.
t Binnen rustege weken. Oetstelweken. Hoesagenda veur kommende weke is òfsproakleeg. Ain bladziede teroggebloadern is genog om te constateren, dat we niks aans doan hebben as strepen. Wegstrepen. In willekeurege volgorde: proatcafé, koor, verjoardag 2x, oppazen 3x, Jurrie …….
t Het wat fatalistisch, as t tenminnent oorzoak nait waist. Van de weke docht ik nog:
‘k Heb t gevoul, dat ik controle over t leven beetje bie beetje kwiet begun te roaken.’
Gusteroavend loat heb k veur zekerhaid nog even in agenda keken. De vaste, inslepen gewoonte om mie alvast geestelk veur te beraaiden op wat de kommende weke brengen zel, rakst nait makkelk kwiet. t Rezeltoat let zok roaden: zeuven vrije doagen. Zeuven doagen zunder òfsproak. Wat n laange leegte.
‘Dat holdt gain mìns vol.’
k Wait nou nait meer of k dat zinnetje zachies oetsproken heb, meschain heb k t wel docht, mor wat ik nog wel wizze wait binnen de beelden, dij mie te binnen schoten. Sosioale ontholden paast nait bie mìnsen. Lu mouten opgoan kinnnen in de grote koppel, dij moust nait opsloeten in hoes, dou k plöts roeg oet mien gedachtenwereld trokken wuir:
‘Plaze!!’
Ain woord, twij oetrouptaikens, ain grote konsternoatsie.
‘Veur t eerst van dien leven krigst kontrole over dien leven en nou dust net veurkommen of der n ramp beurd is.’
t Geft zo loat op oavend netuurlek gain pas om dikke roezie te moaken, mor t was der bienoa wel van kommen. Mien twijde ik het der n handje van om mie op onmeugelkste mementen mit de grootst meugelke problemen op te zoadeln.
‘Speulst ons n stokje veur, Bram Wiekens, want sosioale òfsloeten paast die as n waarme jaze in n kolde winter.’
Onzinproat vuil mie kold op dak en dat van aine, dij mie toch van hoaver tot görte kinnen mout. Roupen zo loat op oavend geft gain pas en zuiken – woar mos k traauwens zuiken – was bie veurboat nutteloos. Proatjesmoaker was verdwenen en vot en bleef vot.
‘Plaze? Toneelspeuler? Bin ik dat? Mout ik mie in dij woorden herkennen?’
t Het mie de haile nacht bezeg holden. Op dij menaaier doun psychologen t dus ook. Dij stellen n vroag of gooien die n probleem veur de vouten en trekken zok den terogge.
‘Is dat wat mie gusteroavend ook overkommen is?’
Speult mien daipere, betere ik n spelletje mit mie? Hai is der van t begun òf aan bie west, dus hom n ploat veurdraaien het gain zin. De vroag, dij mie de laange, donkere nacht bezegholden het en ook dizze stroalende zunovergoten moandag deur kop spoukt, is:
‘Perbaaiert ruiermoaker mie dudelk te moaken, dat ik laboreer aan sosioale desinteresse?’
k Bin toch de maist sosioale persoon, dij der bestaait? Woarom paast dizze Corona-crisis mie den as n waarme jaze. t Is toch psychologisch geneuzel om zokswat te veronderstellen.
Deurwoakte nacht het gain aander rezeltoat had as onoplösboare kopschraberijen en dikke kopzere. t Is vervast gain meedlieden west, mor vanmörgen het mien aigen Pietje Bell zok nog ain moal gelden loaten.
‘As t nou begunst mit prakkezaaiern in 2004, den ………’
Dat e noa dizze haalfbakken opmaarken stil vuil, von k best irritant.
‘Spreek die nou es oet, man,’ haar k hoast haardop roupen.
In de kolde van blokhut bin k vanmörgen begonnen mit prakkezaaiern. As de boudel den op de kop mout, den ook mor volledeg. As dat de menaaier is om miezulf net zo goud te loaten kennen as dat hai denkt mie te kennen, den pak ik t ook goud aan. Radikoal, gain omwegen, gain verzwiegens, recht deur zee.
Woarom vroagen ie? Vaalse beschuldegens huifst toch nait recht te braaien!
Joa, doar hebben ie geliek in. Nee, k zit nait in rechtbaanke. k Huif mie ja nait te verdedigen.
Mor meschain is dit wel n menaaier om van Pietjes eindeloos gezeur òf te kommen en es n moal vree van hom te hebben. Of vree mit miezulf.
k Schrief t wel op en nait omdat ik dat wìnd bin. Gedachten vlaigen ja zo makkelk vot, woorden kist vastleggen.
Joa, k bin t mie bewust, k raais n onzekere toukomst tegemuit. n Ontdekkensraaize noar …?
k Stap vandoag in n tiedmesien om in elk geval es wat rond te stappen in 2004.
Veur dij t nog nait wos, t joar dat der n ìnde kwam aan t schoolmeestersbestoan en t brugwachtersmannetje geboren is.
Kommentaar heb k nait meer had, dus t zel hom tot zo ver wel noar de zin wezen.