Doader-slachtovver

‘Zo’n man mout toch ontsloagen worden.’
Kommootsie en ruiern in t dörp is nait van de locht. Kwooie olders stoan doaglieks in klaainere en grotere groepen bie nander en spreken schaan van dizze zoak.
‘Zo’n man is toch nait opwozzen tegen zien toak,’ hebben verschaaiden lu al bie t bestuur van verainen op toavel legd. Dij zitten op heur beurt mit dizze vervelende zoak in heur moage.
‘Gerard van Dunen de loane oetsturen, omdat e n kind noa n roezie gain straf geven het?’
Ook in t bestuur van judoverainen binnen de mainens verdaild. De rekkelken vinden t n störm in n glas wotter, de meer fanatieke bestuursleden vinden dat ze beter noar de ‘stem’ van t dörp luustern mouten.
‘Wat nou, as der dammeet n kind of meer kinder heur lidmoatschop opzeggen,’ het puutholder Jantje Vain lestent nog verkondegd. t Is nait zo dat zai op de cìnten zit en allendeg noar inkomsten kikt. Zai het bestuursleden al woarschaauwd wat veur effect ain zo’n opzeggen veur gevolgen hebben kin. t Bekìnde schoap-over-dam-effect.
Sunt heur opmaarken hebben zok dizze weke doadwerkelk drij kinder oetschrieven loaten van ledenlieste. t Was d’aan- mor ook de inlaaiden tot n ekstroa vergoadern.
’t Wordt nou wel tied, dat wie mit Gerard proaten goan, want zo kin t nait langer,’ haar Desiree de Jonge zegd. Zai haar mit ollu van t slachtovver proat en was, ook al was zai in princiep gain veurstander om judotrainer te ontsloagen, toch aans tegen de zoak aankieken goan.
‘Sibold het toch oardeg wat lasten overholden van dat veurval op de judomat,’ haar zai van zien ollu begrepen.
Sibold en Jeffrey. In t doaglieks leven goie kammeroaden, mor omdat der in elke vrundschap wel es wat beuren kin, haren zai n al doagen slumernd conflict op judo-mat oetvochten. Tiedens n oefenpertijtje aan t ìnde van les haren baaide jongens noa t ‘mate’ van leroar wat deurfruzzeld. Jeffrey het loater beweerd, dat Sibold hom, dou hai lösloaten wol, even gemain in t kruus knepen het. Sibold ontstridt dat. t Is de reden, dat Jeffrey Sibold in heur omstrengeln oardeg deurknepen het.
Dat t negeren van n scheidsrechtersbevel nait bie judosport heurt, het trainer Gerard baaide jongens noa òfloop goud dudelk moakt. Dat oorzoak van zo’n vervelend akkefietje voak daipere beweegredens hebben kin, was Gerard zok bewust. Dat Jeffrey de regels van t spel overtreden het, het hom wel aan t denken zet.
‘Mor achter n conflict kin soms n groter probleem verscholen zitten,’ het e zokzulf veurholden.
Vanòf dij tied holdt hai Jeffrey toch wat beter in de goaten en gaait op n onopvalende menaaier regelmoateg even mit hom in gesprek. Dat hai zulvens al bie Jeffreys ollu op stoepe stoan het, geft aan dat hai zok toch wel wat zörge moakt om t explosieve en soms onberekenboare gedrag van t kirreltje. Dat inhold van t oldergesprek nait veur d’openboarhaid bestemd is, geft aan dat trainer wait, woar e mit bezeg is.
Dat hai doarmit zien aigen pesietsie, zien boan as leroar, in gevoar brocht het, is t gevolg van n bewuste keuze. Hai het doar goud over noadocht en zien aigen visie op n oavend ook mit veurzitter Kees Vraize deursproken. Doarom dus veurzitter Kees Vraize ondanks dörpse konsternoatsie de ingelaste vergoadern te besloeten mit:
‘Ik goa Gerard nait veur n twijde moal op t matje roupen om zok te verantwoorden veur n incident, dat hai noar alle eer en gewaiten al oplöst het.’
En woar e nog aal mit bezeg is, haar doar op volgen mouten, mor op oetdrokkelk verzuik van Gerard is dat onderwaarp binnenskoamers bleven. Hai vindt dat zien trainer dizze zoak op n professionele menaaier aanpakt en het hom zien volste vertraauwen geven. En ondanks tegenstand van lu in t dörp en twievels van sommege bestuursleden blift veurzitter leuven in n goie òfloop.
Dat de keuze van Gerard om dizze aanpak te volgen verbörgen zit in n ver verleden, huift zulvens de veurzitter traauwens nait te waiten.

‘Smoor hom òf.’
n Kört zinnetje, drij woorden, taikend veur n jeugd vol ellìnde, oetsproken deur Jaantje Voogd en bedould veur heur grote bruier Freek.
‘Biet toch es van die òf, man,’ echoën de woorden van Gerards pabbe al sunt zien jeugd deur zien gedachten.
‘Bist toch gain mietje,’ het zien opa hom wel es veur de vouten gooid, as e of mit n bloudneuze of onder blaauwe plekken thoes kwam.
Hai was ja gain vechtersboas. Woarom kinder aingoal weer roezie zöchden, doar begreep hai niks van. Elke agressie was hom vrumd. Dat je joe verboal en soms ook liggoamelk verdedegen mozzen om n ìnde te moaken aan t ploagen en pesten of nog aarger, schoppende en haauwende kinder, doar voulde hai zok nait tou in stoat. Hai luit zok laiver sloagen, as dat e terogge sluig.
Tot dij aine keer, in d’vaarde klazze. t Was knikkertied. Hai was oardeg bedreven in t knikkerspel en n geduchte tegenstander. Dat zokswat wrevel bie aandern veroorzoakte, doar ston hai nait bie stil. Zoals bevubbeld bie grote Freek.
‘Goa es aan kaante, jong,’ snaauwde Freek bie t koegelpikken en gaf hom dou n filaaine stöt tussen de ribben, dat e echt even noar oam zuiken mos. Of t nou de piene was van de gemaine elleboge in zien zied of d’verontwoardegen over brutoale onderbreken van t spellechie, hai haar dou inains t swaart veur ogen kregen. Hai haar Freek zunder noadenken n schop veur schenen verkocht en haar dij kop grotere jonk n flere in snoet verkocht. t Was t begun van n dikke roezie west en as meester der nait tussen kommen was, haar hai Freek temidden van aal dij roupende kinder meschain wel vermoorden kind, zo stief haar e hom om haals had. Jaantjes oppittjerderij het dou waineg holpen. Nait dij grote Freek, mor hai Gerard was dou veur t eerst de bovenliggende pertij west.
‘Zollen pabbe en opa den toch geliek had hebben,’ het hai zok loater òfvroagd, omdat vanòf dij tied t ploagen en roeziezuikerij doan was. Dat t haile incident hom nait in de kolde klaaier zitten goan is, was n nije, oetzunderliek vrumde ervoaren. Dat meester hom flink de mantel oetveegd het en hai n weke laank noablieven mos, het aans ook wat mit hom doan. Dat e bliede was mit dizze ontwikkeln, dat kinder hom vanòf dij tied mit vree luiten, was pertinent nait woar.Tegendail was eerder woar en meschain komt t woord schuldgevoulens t dichtst in de buurte bie de gevoulens dij hom sunt dij tied pluigen. Wat hai nooit begrepen het, is, dat hai van t ain op t aander mement zo veraandern kon. Dat hai in n buie van roazernij, zulvens dij grote staarke Freek, op t jak geven het en hom sikkom, zunder tussenkomst van meester, òfsmoord haar, het veur n groot gedailte zien leven bepoald.
‘Dat mout nait, nee nooit weer beuren,’ het hai zok zulf dou veurnomen.
t Was n eerste stap west noar bezinnen en zuiken noar n menaaier om zok beter te leren beheersen. Al snel is Gerard in d’richten van de judosport dreven. Dij stap het nait zien levensgelok bepoald, mor t het hom noar aigen idee wel n beter mìns moakt.
Mit Jeffrey gaait t al weer de goie kaante op. t Was gain ainmoalege oetbarsten west, haren zien ollu hom tiedens eerste hoesbezuik al dudelk moakt. Thoes haar e regelmoateg ook zokse explosies en zai waren toch wel bliede dat judoleroar dat gedrag ook signaleerd haar en doar soamen mit heur aan waarken wol.
‘Sommege kinder zitten gevangen in heur aigen gedrag en hebben voak gain keus,’ zo het Gerard d’ollu t perbaaierd oet te leggen.
‘Zai binnen slachtovver van heur aigen gedrag,’ het e oetstokt en dat t baaiden van alternatieve meugelkhaiden om problemen op te lözzen n goie methode wezen kon.
Of de rust in t dörp intussentied teroggekeerd is, is nait bekìnd. Wie maggen aannemen dat Jeffrey nog gewoon lid is van judoverainen, net as dat Gerard van Dunen ook nog aal in dainst is.
Slachtovver en doader binnen noamelk voak mekoars buren. Gerard wait as gain ander, dat slachtovverrol joen leven zo negatief bepoalen kin, dat je der hoast in draigen te verzoepen, mor dat der ook veur woakt worden mout, dat de doader mit zien schuldgevoulens in t raaine kommen kin. Gerard wait woar e mit bezeg is. Hai is ervoarensdeskundege, mor juust dat leste het e nog nooit aan de grote klokke hongen.
Dat dizze kinder der dammeet staarker oet teveurschien kommen, is veul belangrieker.