n Kruustocht

As verslaggever op n klaain dörp denken lu wel es, dast d’haile doagen n beetje oet dien neuze eten kist, omdat op n stee, woar waineg mìnsen wonen, ook wel nait zoveul beuren zel. Nou, zet dat mor oet joen heufd. Ast op n bepoald mement even n slappe tied wezen zol, wat lezers wel es as komkommertied aanmaarken, den hebben wie nog aaltied n inspecteur, dij d’boudel wel op n hobbel jagt.
Omreden dat onze inspecteur Panjer Pinkster ook dit moal weer zokswat biezunders bedocht het, dat zulms kellegoas oet d’rest van de pervinsie zok al stiekom aankondegd hebben, bin ik, om nait achter t net te vizzen, mor gaauw op onderzuik oetgoan en heb mie vandoage bie d’inspecteur meld.
Op zien kantoor ist zo as gebrukelk nogal n rommeltje, as ik binnenstap. Behaalve veul pepierderij zai ik ook nogal wat kindertaikens rondom zien tikmesien liggen. En terwiel ik in gedachten dij taikens bekiek, heur ik inains n klaain kuggeltje achter mie.
‘Doe bist hier toch nait kommen om mie n beetje te bespioneren, Cees Maggelt.’
t Liekt meschain n vroage, mor t klinkt as n beschuldegen en as ik mie omdraai, zai k dat Panjer Pinkster mie eernsachteg en mit n daipe rimpel boven d’ogen aankikt. k Bin even verbolderd over dizze onverwacht onvrundelke groutnis, mor as ik de glimmers in zien ogen zai, wait ik, dat e n klaain toneelstokje aan t opvoeren is. Ik besloet hom n kompelmint te geven over d’goie aanpak van t probleem en zeg:
‘k Zai dat ie d’kinder van d’legere schoule ook al inschoakeld hebben bie joen projekt.’
De verboazen, dij oet zien ogen sprekt, is dit moal echt en gain onderdail van n toneelstok en as e mie toubit:
‘Wat hebben kinder nou mit mien nije projekt te moaken,’ wait ik da’k der noast zit en goud op mien tellen pazen mout. As ik wies op de taikens, dij henter en twenter op zien bero liggen, laagt e even as n boer dij koeskillen het en zegt zachies:
‘Aigen waark, Cees.’
t Blieken klaaine perbaaiersels te wezen veur t grote probleem dat d’inspecteur al n hail zet as n stiekel in d’boksembuutse plagt. t Probleem van de haardrieders op t dörp. Om dat oet te leggen, loat ik even d’inspecteur aan t woord, omdat hai dat toch t beste oetleggen kin:
‘Sunt n poar joar wordt t fietspad, as onderdail van t pervinsioal toeristisch fietspad, dat dwaars deur ons dörp lopt as n snelweg broekt. Aal dij haardrieders op heur opgevoerde fietsen zörgen, zeker in de zummermoanden, veur levensgevoarleke situoatsies. Woar veurtied fietsrieders mit hoogoet n snelhaid van vieftien kilometer in t uur deur t dörp peddelden, berieken ze tegenswoordeg soms snelheden van wel boven de datteg kilometer. En ast nou ook nog verantwoordelke jongelu mit n goud reaksievermogen waren, dij zo haard reden, den wast nog wel te overzain, mor t binnen ook nog aal van dij olden van doagen, dij aan d’wereld willen loaten zain, dat ze nog mittellen.’
’t Is dus nait allendeg n probleem van de leste tied?’ vaal ik hom nijsgiereg in de rede. t Gevolg is, dat e mie vranterg aankikt:
‘Mout ik mor stoppen of wilst da’k deurgoa mit mien verhoal?’ n Klaain geboar van mien kaante is voldounde om Panjer Pinkster weer op zien proatstoule te kriegen. Mit n zucht zegt e:
‘Wie hebben t òfgelopen joar, schrik nait, vieftien ongevallen had mit d’elektriek aandreven haardrieders.’ Hai kikt mie even aan en ik heur op t zulfde mement n grote moate van moudelooshaid in zien stem deurklinken:
‘Bie d’oversteek noar t bos zulms aine mit dodelke òfloop.’ En alsof deur n wepe stoken, komt der inains n hail aander persoon mit n hail aander oetstroalen noar veuren, dij noa ain keer haard mit d’voeste op toavel haauwen te hebben, striedvoardeg en mit stemverhevven ropt:
‘En dou was veur mie de moat vol.’ Ik kiek verbolderd noar de man aanderkaant van t bero en woag t derop om vezichies n vroag te stellen:
‘En hebben ie der n oplözzen veur?’
‘Overal binnen oplözzens veur, mien jong,’ zegt e kedoat en behoorlek fel en d’inspecteur begunt op d’vingers van zien linkerhaand te tellen.
‘Loat ze eerst mor es begunnen mit alle bejoarde fietsers n helm op de kop te drokken.’ Poaltjes midden op t fietspad binnen ondingen, volgens d’inspecteur en as e bie vieve is, komt t grote punt van de snelhaidsbepaarken. Hai is der bliekboar hailemoal kloar mit:
‘Zolst toch denken dat politici weldenkende mìnsen binnen.’
Hai kikt mie aan, mor veurdat ik ain lettergreep oetbrocht heb, gaait e deur:
‘As dat zo was, den haren ze doar in Hoag dizze race-fietsen toch al laank verbaaiden mouten.’
Hai schudt nog es vertwieveld mit t heufd en hailemoal in gedachten pakt e n pepier van zien bero en bekikt t aandachteg. Ik zai dat t n bord is mit n rode raante en n taiken van n fietse – t mout zo te zain n elektrieke fietse veurstellen – mit doarover hìn t getal vieftien. t Komt mie nait onbekìnd veur. Dizze borden binnen noamelk overal in t dörp op t fietspad al te zain. t Is d’oorzoak van d’kommootsie, dij de leste moanden over t dörp hìnspould is en de reden, dat ik vandoage n bezuik aan t bero breng. t Is of zien oetval noar verantwoordelke lu hom veul energie kost het, want de felhaid van nog mor net leden is volkomen vot.  t Het ook nog n aandere oorzoak:
‘Volgende weke krieg ik d’komsoares in gezelschop van d’burgemeester op veziede om over mien aigen initiatief te proaten.’
De menaaier woarop e mie dou aankeek, ruip bie mie t vermouden op, dat t zicht op n goie òfloop ver te zuiken was, mout ik eerlieks bekìnnen.
Of de nije borden bie ons op t dörp waarken, willen ie waiten?
Meroakels, volgens d’inspecteur. Sunt de ploatsen, nou n dikke drij moand leden, van de snelhaidsbepaarkende verbodsborden binnen der om persies te wezen, nul ongelokken meer beurd mit fietsrieders. Mor t is ook ja winter, dus of dat aantal wat zegt?
t Zol mie wat wezen dat Panjer Pinkster mit zien aigenzinnege aksie d’politiek in Hoag n beetje opschud het.
t Zel nait aan mie liggen om zien zulf begonnen aksie wieder oet te droagen.
Cees Maggelt
20170106