Bus

‘Gooi ons bij d’Roomse toren der maar oet.’
Ampel staait in t middenpad en stommelt mit zien grote broene kovver noar veuren. Hai bedut Piekie zai mout ook opstoan. Vlak bie d’sjefeur begunt e nog n keer:
‘Gooi ons …’, mor verder komt e nait, want d’bussjefeur trapt haard op de rem, zo haard, dat Ampel mit kop veuraan over d’kovver hìnvlogt en haalf onder d’sjefeursstoule terechte komt. Weer op bainen kikt e verbolderd in t rond. Wait even nait woar e is, mor as langzoam tot hom deurdringt wat hom overkommen is, kikt e de sjefeur mit zien maist voele blik aan en zegt:
‘Zal ik jou es n katjewaai verkopen, doe haalfmale.’
d’Bussjefeur liekt nait onder d’indrok en zegt hail kaalm:
‘Kiek es noar boeten, droktemoaker, d’Roomse toren!’
Even loater lopen Ampel en Piekie mit n swoare kovver richten d’Aalbionbatten om aan landskaante daip te kommen. Ampel wrift zok of en tou nog wat over d’rechter scholder. Hai is haard op d’busbodem terechte kommen.
‘Waarom zol dij mesjokke sjefeur zo haard op d’rem trapt hebben, da’k haast mit d’kop deur d’veurroete vloog.’
‘Aigen schuld,’ schampert Piekie onverschilleg. Zai het d’haile raaize allenneg mor n vreselke jank vould noar n sigaret en het votdoadelk bie t oetstappen heur eerste sigaret oet de grote bodschoppenmatte opdaipt. Ze lopt mit körte, driftege pasjes noast Ampel.
‘Ong??’
‘Ast vanòf Veendam al begunst te zeuren ….,’ vrantert ze ongeduldeg. Piekie het gain oog en oor veur t gezeur van Ampel, omreden dat zai heur aansteker nait vinden kin. Ze zit wat te graaien in heur grote vouerpuut en moakt bie t oplopen van d’brogge kribbeg heur verhoal òf:
‘Ast in Veendam al begunst te zemeln, dast in Pekel bie d’Roomse toren der oet moust, den kin ik mie wel veurstellen, dast vranterg wordst.’
Ampel het d’bodschop begrepen.
‘k Hoop dat Wiepkediene in elk geval d’kovvie kloar het.’