Even der oet

Anjolt en Ketriene krigst nait gaauw van t aigen stee. Dikke hoeshìnnen binnen t. En as Ketriene dij goedkope aanbaaiden in d’kraante nait opvalen was, den waren ze dizze veurjoarsvekansie ook gewoon thoes bleven. Boetenkansjes mouten je griepen en zo ist kommen dat de Broesdertjes veurege weke mit n òfloaden kovver vol mit zummergoud richten Canariese Aailanden vlogen binnen.
‘Ast den zo wezen mout, den doun we t ook in ain keer goud,’ het Ketriene aan elkenain, dij t mor heuren wol verteld. t Ainegste probleem zat hom in d’verzörgen van hond en katten.
‘Dat dou ik wel,’ boo Jokkop votdoadelk aan, dou Anjolt der mit op batterij kwam bie Janske in t kaffee.
‘Ik wil die de planten wel wotter geven,’ zee Jantientje Bos-Holt beraidwilleg, ‘doar hebben kirrels toch gain verstand van. Dij loaten die de boudel toch mor verzoepen. Dat binnen ze ja wel wìnd.’
As de vekansie twij doage old is en Anjolt as onervoaren zunaanbidder t appartement nait verloaten duurft, omdat zien hoed gain zunnestrolatje meer velen kin, het e tied zat om mit t voaderland ketakt te zuiken. Via Snoetjebouk. Hai en Ketriene hebben mit Jokkop òfsproken, dat ze mekoar over en weer op dizze menaaier op d’höchte holden over de stand van zoaken. Jantina is nait digitoal aanlegd en is òfhankelk van d’berichten dij Jokkop aan heur deurgeft.
t Berichtje van Anjolt is kört mor krachteg. Hai mout thoes blieven en Ketriene het n dagtoak aan hom en is elk uur aan t wrieven mit karnemelk en zunnebrandzaalve.
Jokkop het veul meer te melden. Omreden dat hai nachtschift het en omdat hai overdag toch n zetje sloapen mout, het e besloten om d’hond en de katten mit te nemen noar zien aigen hoes. Ast berichtje op t schaarm van d’schootkompjoeter van Anjolt binnenkomt, begunt hai te lagen.
‘Da’s nait zo gek bedocht van Jokkop,’ zegt Anjolt. Ketriene bekikt dizze verhoezen mit hail aander ogen en zugt ter veul meer bonken in:
‘As ain van ons katten doar votkomt, den binnen wie ze kwiet.’ Noast de zörge veur Anjolt zien hoedbranden, kin zai dizze belasten der nait meer bie broeken. Hou krigt dij haalfzeuven van n Jokkop t ook in de kop om zokswat om mans te hebben en heur katten oet heur hoes te hoalen. Zai kin der wel gek van worden as ze zok bedenkt wat ter wel nait aal gebeuren kin mit heur poeskes. Zai is vastbesloten. Anjolt mout terogge schrieven, dat heur daaier weer terogge mouten noar hoes.
As d’bodschop in Nederland aankomt, ligt Jokkop op ain oor. Op datzulfde mement is vraauw Bos net bezeg zok veur d’eerste moal mit n daarde sleudel tougang te verschavven tot t hoes van Anjolt en Ketriene. Planten huiven ja nait elke dag wotter te hebben. De bloumengaiter dut zien waark en as ze nog n beetje in t ronde fruzzelt vaalt heur op, dat t wel haile stil is in hoes. Pas op dat mement krigt ze deur dat d’hond vot is. In d’waitenschop dat Jokkop veur d’hond zol zörgen en nou wel n ìndje aan d’loop wezen zol, slot ze deure weer en gaait noar hoes.
3600 kilometer verderop zit Ketriene aal mor veur t beeldschaarm te wachten op n antwoord van Jokkop. n Antwoord dat op zok wachten let. n Antwoord, dat ook noa n twijde en t daarde bericht nait komt. Jokkop het smiddoags noa n kört middagsloapke  gezelschop zöcht in de kroug van Janske Holvast. Hai het d’hond van Anjolt ook mor mitnomen. De katten het e veur d’zekerhaid in de does stopt. Stel die veur, dat dij tiedens heur logeerpertij bie hom thoes  ontsnappen zollen. Ketriene zol ja hailemoal gek worden.
Hou t Ketriene verder vergaait, komt nait bie Jokkop op. Hai vindt dat e de boudel goud veur mekoar het. Dat Anjolt en Ketriene grote oremes hebben, dat kin Jokkop nait waiten. En as e soavends tegen haalf tiene weer noar d’febriek gaait, kikt e ook nait even op zien kompjoeter of der ook nog berichtjes oet t zunnege zuden binnenkommen binnen. Zo begunt ter veur Jokkop n laange waarknacht en wordt t veur Ketriene n deurwoakte nacht. Zai het t nait meer. Zai hoalt zok van alles in de kop, omdat Jokkop nait reageert op heur berichtjes. De katten binnen natuurlek ontsnapt en omdat Jokkop gain woord hebben wil, dut e net of zien neuze blödt en geft e gain antwoord. Alle volgende berichten van Anjolt blieven achter n swaart beeldschaarm verstopt zitten.
De dag dernoa het Jokkop smiddoags wel even tied om te kontroleren of der nog nijs oet Tenerife binnenkommen is. Verdold, is zien eerste reaksie, as e zugt, houveul berichten hai op zien inbox het.
‘Zol der n ongelok gebeurd wezen?’ vragt e zokzulf òf, mor as e alle berichten ain veur ain deurlezen het en d’tropenkolder tot zok deurdrongen loaten het, nemt e n besloet. Zien berichtje noar t Canariese Aailand zugt ter zo oet:
‘Beste vekansievierders. Aal goud mit joe. Mit Rakker en mie gaait t goud. Wie zitten elke oavend gezelleg bie Janske. De katten vreten mie d’oren van de kop en vechten soavends wel bie mie op schoot mag liggen. De grote deuze mit t verrazzenspakket??, dat deur koeriersdainst brocht is, heb ik zolaank bie joe in d’gerazie zet, omdat t nait deur d’veurdeure hìn wol. Groutnis, Jokkop.’
Oft berichtje van Jokkop wel of gain positieve biedroage leverd het tot Ketrienes gemoudstoustand, het zai mie nait verteld. Wat ik langs n omweg wel te waiten kommen bin, is dat dizze vekansieraaize veur Ketriene nait snel genog òflopen wezen kon.