n Katte in t naauw, d’hond bont en blaauw

‘t Is aaltied oremes tussen dij baaident,’ mottjet’e.
Karel de Wit lopt mit n vergrèlde snoet in toene bie d’coniferenhege langs en stekt of en tou de kop in t gruin.
‘Bist wat kwiet?’ vragt Lena in heur aargelooshaid, mor wel aarg nijsgiereg.
‘Joa, mien verstand.’ Karel is mies en dat stekt e nait onder stoulen of banken. Hai het t wel had mit d’hond van de buren. Regelmoateg en voaker as hom laif is stekt hai zien dikke boxerkop deur d’hege hìn. Op zuik noar diverdoatsie, op zuik noar Krummel.
‘Nou, moe,’ reageert Lena nog op de belachelke opmaarken van heur kirrel, ‘huifst mie de neuze nait veur de kop weg te bieten, heur.’ Zai wait ook drommels goud, dat Karel zok gruin en geel aargert aan buurhond Tarzan. As Karel even loater mit n stok gruin goas en poalen in de weer is, wait ze dat in elk geval ain gat in d’hege dicht moakt wordt.
Krummel het van n òfstand dizze haile konversoatsie volgen kind. t Dut hom goud, dat pabbe en moeke zok zo om hom bekommern. Nait dat dizze bemuienis wat helpt. Nee, Tarzan let zok nait vangen of tegenholden deur n stokje goas. Dat het hai al verschaaiden moal ervoaren.
’t Is mor goud dat e zo’n dikke kop het,’ het e Joris en Blackie wel es verteld, ‘dat geft ons tenminnent de meugelkhaid om deur naauwe opens te kinnen ontsnappen.’ Ook guster is e, zunder dat pabbe en moeke t maarkt hebben, op t leste mement nog de dans ontsprongen. Zat hai net lekker in t zunnechie op t muurkistje veur thoes te soezebollen, heurd’e inains wat gesnoef en gesnötter onder zok. Hai haar votdoadelk wel deur dat Tarzan weer op oorlogspad was. Hai was rusteg blieven zitten en haar pas op t mement dat Tarzan om d’hörn van t hoes verdwenen was, toch mor n vaileg hìnkommen zöcht.
Dij linkmiegel. Haar e nog mor net zien veurpoten op d’plantenbakke zet om noar hoes te lopen, was Tarzan mit klappende tanden de bochte om kommen gieren en haar hai nog mor net t levend deròf scheuren kind, deur tussen de spielen van t hek van d’buurman deur te glippen.
Omreden dat ter in toene verders ook nait veul te beleven is, beslot Krummel op zuik te goan noar aander avonturen. Dat pabbe in drok gesprek wikkeld is mit d’buurman, krigt e nog mit. t Gaait ter of en tou haard aan tou. Elk aan weerskanten van d’hege. t Onderwaarp is nait nij veur Krummel. Joa, de bullebakse boxer Tarzan holdt nait allendeg hom bezeg.
Wat n Krummel op avonturenjacht dij middag nait mitkrigt, is dat t oardeg drok wordt in toene. Nog gain vief menuten noadat t witte puntje van Krummels steert deur d’achterste hege hìn goiendag swaaid het tegen d’mìnsen en daaier in toene, is n kollegoa van Karel dam opreden. Mit n aantal gresbuizen. Nait om n nije rioleren aan te leggen, nee, gewoon om ze òf te levern. Vieve in totoal. En dij liggen nou op t grasveld achter t hoes te wachten om verwaarkt te worden. Karel het noamelk bedocht, dat dizze olderwetse riolerenbuizen in vertikoale stand mooi dainst doun kinnen as bloumpotten veur zien fuchsia’s. n Poar goaten in de grond is voldounde om n mooi riechie van vief rode buizen te moaken. As t weer t over n zetje toulet kin e doar vief mooie fuchsia’s in poten. Mor vandoage wordt hom dat nait meer. Kollegoa Fré het zoveul te vertellen, dat ain kop kovvie nait voldounde is en omdat  Frekie noa n twijde bakkie gain aanstalten moakt om noar hoes te goan, volgt loater op de middag ook nog n pilsje. t Is n gezellege boudel bie de DeWitjes en den blift t waark gewoon even op t grasveld liggen.
Om haalf vare komt lutje Vera ook even langs. Zai het dat wel voaker, dat ze eerst even bie d’buren gaait kieken en den pas noar hoes tou gaait. Vandoage is dat nait aarg, omdat baaide ollu noamelk net op d’bodschop binnen. Gain nood, bie d’buurvraauw kin zai aaltied ja wel terechte. Ze zugt in t naauwe gankie dat ter veziede is en in heur ieverghaid let ze de poort openstoan. En omdat alle mìnsen in hoes zitten, vaalt gainaine dat op.
Zo lopt Krummel n ketaaier noadat Vera t haim oplopen is, deur d’open poort achter t hoes. t Verboast hom, dat d’poort open staait. Nait dat e zok doar drok om moakt, nee, hai is nog aal mit aander dingen bezeg. Hai het ja ook zo’n spannende middag had. Soamen mit zien baaide kammeroaden hebben ze de doefkes bie achterbuurman Jan de Wit – gain femilie – n schriktest òfnomen, deur op t dak van t doevenhok te klaauwstern. Nait allendeg doefkes mor ook Jan hebben ze goud op stoom had. En terwiel e doar nog over noadenkt, heurt e tougelieks twij dingen. In hoes is redelk veul lewaai, wat op t eerste geheur deur n hom onbekìnd persoon veroorzoakt wordt en hom doarom ook nait zo interesseert en vlak achter hom heurt e hail wat bekìnds. Tarzan!! Achterom kieken huift nait meer. Zien oortjes vertellen hom dat e moaken mout dat e votkomt, aans kon t wel es te loat wezen. Hai vlogt den ook toene in, runt over t grasveld hìn op weg noar d’vaileghaid van d’proemeboom, maarkt dat d’òfstand te groot is en vlogt, zunder der bie noa te denken in n rooie buize.
‘Net op tied!’ ist eerste wat hom in d’zin schot en as e twij tellen loater zien kopke aanderkaant vezichies noar boeten stekt, zugt e t maist opmaarkelk en vrumde tavvereeeltje, dat e zok veurstellen kin. Tarzan het gain kop meer, is d’eerste konkluzie. Tarzan zit mit d’kop vast in n ronde buize, is n meer adekwoate gevolgtrekken.
Evenpies loater vlaigen zes mìnsen toene in. Mit lutje Vera veurop volgen Karel en Lena heur op d’vout en Fré doar weer vlak achteraan. Wel dij aander baaiden binnen? De buren. Woarom ze zok aal mit nander zo hoasten om in toene te kommen? Dat komt deur t angstaanjoagende gehoel van n hond. Tarzan? Joa. Omdat e mit de kop in de gresbuize vast zit? Joa. En dat wast? Nee, nait hailemoal. Dat e mit d’kop vast zat, was veur t boxertje al traumaties genog, mor dat d’ongeloksvogel ook nog laiter kriegen mos mit n ìnde latte mit spiekers derin, dat was net even teveul veur hom.